حکایت

حکایت؛ حکایتِ اون آدمیه که همیشه مسیر مستقیمو می رفت . یه روز به خودش گفت چرا کنار نزنم و یه کم تفریح  و شیطنت نکنم؟ دید کنار جاده یه چاله پر از آبه...  گفت به به! بذار بچه بشم و تو این جاله پر از آبِ بارون بالا و پایین بپرم‌.. رفت و پرید و کیف کرد و خندید و خیس و گل آلود شد.... اما به خودش اومد دید بو میده.  اون آبِ بارون نیست که چاله رو پر کرده  بلکه انگار  یکی توش شاشیده!! و اون موند و کثافتی که روی تن و صورت و لباساشه....